Dr. Wack "A1" A1 "ALL in ONE" ściereczka z mikrofibry 1 szt.

Jedna ściereczka z mikrofibry A1 "ALL in ONE" wystarczy do każdej powierzchni we wnętrzu

Czym jest ściereczka z mikrofibry A1 "ALL in ONE"? To płasko tkana ściereczka robocza z 80 procent poliestru i 20 procent poliamidu z obrębioną krawędzią, dopuszczona przez producenta do szkła, ekranów, kokpitu, tapicerki, Alcantary, skóry, lakieru fortepianowego i winylu. Nie jest przeznaczona do wosku na lakierze, osuszania auta ani ekranów z powłoką.

Ściereczka z mikrofibry A1 "ALL in ONE" to ściereczka robocza z linii A1 od Dr. Wack z Baar-Ebenhausen. Ma dokładnie jedno zadanie: zebrać z powierzchni rozpylony środek razem z rozpuszczonym filmem, zamiast go rozmazywać. W karcie informacyjnej produktu środka do czyszczenia wnętrza i szyb A1 "ALL in ONE" figuruje jako zalecane akcesorium. Środek i ściereczka powstały jako para.

Mikrofibra to przy tym określenie grubości włókna, a nie nazwa marki. Za mikrofibrę uznaje się nitkę poniżej jednego decyteksa, czyli dziesięć tysięcy metrów waży mniej niż gram; typowo to 0,3 do 0,8. Dla porównania jedwab ma 1,3, a bawełna 1,5 do 2,5.

Na tej samej powierzchni dłoni leży więc na szybie wielokrotnie więcej końcówek włókien, a każda z nich wciąga ciecz siłami kapilarnymi w przestrzenie między włóknami. Na co dzień oznacza to, że rozpuszczony film idzie w górę, w tkaninę, zamiast uciekać przed włóknem.

Proporcja mieszanki zdradza, do czego zbudowano tę ściereczkę. Poliester daje krawędzie i wytrzymałość na rozerwanie, a poliamid to składnik, który faktycznie wchłania wodę do włókna — w warunkach normalnych około trzech do czterech procent własnej masy. Poliester zostaje wyraźnie poniżej. Z 20 procentami poliamidu ściereczka z mikrofibry A1 "ALL in ONE" świadomie stoi po wilgotnej stronie. Poczujesz to od razu: zbiera mgiełkę ze szyby, zamiast ją tam zostawiać.

Krawędź przy płasko tkanej ściereczce to osobna decyzja. Tam, gdzie tkaninę po prostu się przycina, nitki się strzępią i zostawiają dokładnie te kłaczki, które na świeżo umytej szybie od razu rzucają się w oczy. Dlatego Dr. Wack obrębia brzeg i wymienia to w karcie informacyjnej jako osobną zaletę produktu. Szew nie jest tu oszczędnością, tylko tym, co trzyma krawędź w ryzach.

Dlaczego jedna konstrukcja może wystarczyć do szkła i do Alcantary, wynika z rodzaju pracy. We wnętrzu nic się nie ściera, tylko zbiera rozpuszczony film. O ryzyku zarysowań nie decyduje włókno, tylko to, co wcześniej na siebie załadowało. I właśnie z tego wynika wszystko, co niżej przeczytasz o kolejności i liczbie ściereczek.

• Osiem grup powierzchni, jedna konstrukcja. Ściereczka jest dopuszczona do lakieru fortepianowego i lakierowanych listew, do ekranów, do skóry i ekoskóry, do Alcantary, do tekstyliów i tapicerki, do plastiku kokpitu, do winylu i do szkła wewnątrz i na zewnątrz. Do tej pory na te osiem grup leżała w szufladzie połowa asortymentu specjalistycznych ściereczek, każda z innym włóknem i inną krawędzią.
• Dwie–trzy sztuki na kompletne wnętrze. Dr. Wack przewiduje do kompletnego czyszczenia kolejność w pięciu stacjach i wprost zaleca do tego dwie–trzy ściereczki. Jedna nie da rady trasy od ekranów do listew progowych, bo po drodze się zapełnia.
• Około 300 cykli prania, suszarka do 60 stopni. Producent podaje około 300 prań, dopuszcza 60 stopni w pralce i suszarce i wyklucza płyn do płukania oraz wybielacze. Przy 9,99 euro jedno użycie wychodzi więc na dobre trzy centy.

Co widzimy na co dzień: Często trafiają do nas pytania o smugi na przedniej szybie, za które nie odpowiada chemia, tylko kolejność. Kto najpierw robi kokpit, a potem szybę, tą samą ściereczką przenosi oleje z preparatu do plastików na szkło. Poliester to olejolubna część włókna i oddaje je dopiero w praniu.

Dlatego Dr. Wack sam ustala kolejność: ekrany, szyby od środka, szyby od zewnątrz, potem kokpit, fotele i boczki, na samym końcu listwy progowe i wnęki klapy bagażnika. Oznacz ściereczkę do szyb w jednym rogu i nigdy nie puszczaj jej na deskę rozdzielczą.

Szyba jest bez smug dopiero po suchym dociągnięciu

Rozpuszczony film, którego nie zbierze suche włókno, zasycha z powrotem na szybie jako mgiełka — dlatego ta sama ściereczka przechodzi po tej samej powierzchni dwa razy. Najpierw na wilgotno, potem na sucho.

Gdzie trafia środek, decyduje powierzchnia. Bezpośrednie psiknięcie znosi tylko szyba; wszędzie indziej ściereczka przejmuje płyn, zanim dotknie on powierzchni. Dzięki temu nic nie wlatuje w szczeliny, przełączniki i kratki nawiewu.

Tekstylia, tapicerka i Alcantara dostają środek prosto na plamę i bez czasu działania są przecierane z naciskiem. Skóra, ekoskóra i lakier fortepianowy tak samo, a potem suchą stroną. Na tapicerce liczy się nacisk, a nie ilość, bo środek rusza bez czasu działania, a włókno musi mechanicznie zabrać rozpuszczony brud.

Gdy nie ma już wolnego suchego miejsca, ściereczka przestaje pracować. Na ten moment Dr. Wack przewiduje drugą sztukę, zamiast dalej wycierać. Przemoczona ściereczka nie zbiera już filmu, tylko ciągnie go pasami po szkle — a większość zrzuca to na środek czyszczący.

Środek do czyszczenia wnętrza i szyb z tej samej linii to partner, dla którego zbudowano tę ściereczkę. Oba stoją w tej samej karcie informacyjnej, a ściereczka wprost jako zalecane akcesorium do aplikacji. Kto łączy jedno z drugim, pracuje w procesie, pod który zaprojektowano recepturę.

Dopóki film jest wilgotny, pracuje włókno. Gdy zaschnie, pracuje już tylko chemia — wtedy nie pomoże mocniejszy docisk, tylko drugie psiknięcie i kilka sekund cierpliwości. Przy pierwszym pełnym przejściu najpóźniej na szybach zewnętrznych zauważysz, że pierwsza ściereczka jest pełna. To nie błąd początkującego, tylko powód zalecenia dwóch–trzech sztuk.

Do wosku, osuszania i felg ta ściereczka nie jest zrobiona

Płaskie runo tej ściereczki jest nastawione na kontrolę, a nie na objętość, dlatego jej kompetencje kończą się wszędzie tam, gdzie potrzebna jest masa.

Resztki wosku i pasty potrzebują wysokości runa. Muszą zniknąć w runie, zamiast zostać między włóknem a lakierem bezbarwnym, a tego miejsca płasko tkana ściereczka nie ma. Do ostatniego ruchu na lakierze ta sama linia ma ściereczkę z mikrofibry premium z wysokim runem. Dwie ściereczki z jednego domu, dwa różne zadania.

Do osuszania auta brakuje po prostu rezerwuaru. Po myciu na dachu, masce i drzwiach stoi wielokrotnie więcej wody, niż zmieści ściereczka do wnętrza. W praktyce ściereczki do szyb i wnętrza mają gramaturę 200 do 400 g/m², a ręczniki do osuszania zaczynają się od około 500 i dochodzą do ponad 1.000.

W dół granica jest taka sama. Ściereczka, która choć raz była na felgach, progach czy nadkolach, nosi w runie grit, czyli drobne twarde cząstki, które wchodzą między włókno a powierzchnię. Potem nie ma już czego szukać przy ekranie ani przy listwie z lakierem fortepianowym — niezależnie od tego, ile razy ją wypierzesz.

Jeden wyjątek podaje sam Dr. Wack, i leży on w samym środku wnętrza. Na ekranach z powłoką, na przykład antyrefleksyjną, połączenie środka i ściereczki nie jest dopuszczone — tam obowiązuje zalecenie producenta ekranu.

Zaschnięty film tłuszczu czy nikotyny to i tak nie kwestia ściereczki. Włókno zabiera to, co rozpuszczone, nic więcej. Także efekt antystatyczny i odpychający kurz, który wielu przypisuje ściereczce, stoi w karcie środka czyszczącego, a nie ściereczki. Ściereczka aplikuje, chemia działa.

Trzy ściereczki na wnętrze to nie chwyt sprzedażowy

Z jedną sztuką utkniesz gdzieś między kokpitem a progiem — i właśnie dlatego w karcie informacyjnej stoją dwie–trzy ściereczki na wnętrze.

Do zgrubnego przejścia dwa razy w roku wystarczy jedna ściereczka i to uczciwa odpowiedź, jeśli wystarcza ci czyste auto. Jeśli natomiast robisz całe wnętrze za jednym zamachem, potrzebujesz trzech: jednej do ekranów i szyb, jednej do kokpitu, foteli i boczków, jednej do progów.

Kto kupuje technicznie, znajdzie dane bez szukania: mieszanka 80 do 20, obrębiony brzeg, pralka i suszarka do 60 stopni, bez płynu do płukania i wybielaczy, około 300 cykli, produkcja w Niemczech. A kto ma już pasujący środek na półce, kupuje tu dopasowane do niego narzędzie zamiast kolejnej uniwersalnej szmatki z marketu budowlanego.

Dla początkujących to spokojniejsza droga. Jeden typ ściereczki do wszystkich powierzchni zdejmuje pytanie, które włókno może na którą powierzchnię, i zostawia tylko jedną zasadę: zacznij czysto, pracuj w podanej kolejności, zmieniaj na czas. Kto zamiast tego kupi pięć specjalistycznych ściereczek, ma na koniec pięć okazji, żeby złapać niewłaściwą.

Co w praktyce przechyla rachunek, to nie zużycie, tylko ładunek w runie. Sztuka, która na stałe pracuje z preparatem do plastików, z czasem nada się jeszcze do foteli i boczków, ale już nie do przedniej szyby. O użytecznej żywotności decyduje więc przypisanie, a nie pralka.

Największą różnicę robi na koniec składanie, a nie zakupy. Złóż ściereczkę raz i psikaj zawsze tylko na jedną połowę, druga zostaje sucha i zarezerwowana na dociągnięcie. Kto się tego trzyma, inaczej czyta zalecenie dwóch–trzech sztuk: nie kupujesz ściereczek, kupujesz suchą powierzchnię. A ta we wnętrzu zawsze kończy się przed włóknem.

Jak używać ściereczki z mikrofibry A1 "ALL in ONE"

Od ekranu do listwy progowej w pięciu stacjach

Ściereczka idzie raz do pralki, zanim pierwszy raz trafi do auta. Dr. Wack wprost zaleca to pranie, żeby mikrowłókna w pełni rozwinęły swoje działanie. Obowiązują przy tym już te same zasady co później na co dzień: najwyżej 60 stopni, osobno od prania w innych kolorach, bez płynu do płukania i bez wybielacza.

Do samej pracy obowiązuje stała kolejność, bo każda stacja ładuje ściereczkę mocniej niż poprzednia: najpierw ekrany, potem szyby od środka, potem szyby od zewnątrz, następnie kokpit, fotele i boczki, na samym końcu listwy progowe i wnęki klapy bagażnika. Kto odwróci tę kolejność, przeniesie oleje z kokpitu na szybę.

Gdzie trafia środek, zależy od powierzchni. Psiknięcie dostaje tylko szkło; tam zbierasz na wilgotno i potem dociągasz suchą stroną. Na ekran i kokpit psikasz w ściereczkę, a nie na powierzchnię. Tekstylia, tapicerka i Alcantara dostają środek prosto na plamę i bez czasu działania przecierasz je z naciskiem, skórę i lakier fortepianowy tak samo, a potem suchą stroną. Jako środek przewidziany jest środek do czyszczenia wnętrza i szyb z tej samej linii.

Gdy tylko na ściereczce nie ma już suchego miejsca, przechodzisz na czystą. Dr. Wack liczy na kompletne wnętrze łącznie z szybami zewnętrznymi dwie–trzy sztuki. Po użyciu wypłucz ją w ciepłej wodzie i szybko wrzuć do pralki, a przy wspólnym praniu — do drobnooczkowego woreczka na pranie.

Wskazówki: Pranie do 60 stopni, suszarka do 60 stopni, bez płynu do płukania i bez wybielacza. Producent podaje około 300 cykli prania. Na ekranach z powłoką, na przykład antyrefleksyjną, połączenie środka i ściereczki nie jest dopuszczone — tam obowiązuje zalecenie producenta ekranu. Ściereczka nie nadaje się do osuszania auta ani do zdejmowania wosku i pasty z lakieru. Sztuka, która pracowała przy felgach lub progach, nosi w runie grit i nie powinna już dotykać ekranu ani lakieru fortepianowego. Przechowuj na sucho i osobno od ściereczek do czyszczenia.