Mycie auta Koch-Chemie

Mycie auta z Koch-Chemie zaczyna się przed użyciem rękawicy

Czysty lakier to nie tylko kwestia zawartości wiadra. Koch-Chemie Vorreiniger B "Vb" rozluźnia przywierający brud przed myciem ręcznym, a Koch-Chemie Green Star "Gs" uzupełnia go w konkretnych zadaniach. Koch-Chemie Mehrzweckreiniger "Mzr" pozostaje środkiem do odpowiednich powierzchni we wnętrzu i zastosowań specjalnych. Przy klasycznym myciu z płukaniem po rękawicę sięgasz dopiero po spłukaniu auta.

Klasyczne mycie z płukaniem to sposób na mycie auta w określonej kolejności: ocena stanu, chemiczne rozluźnienie brudu, dokładne spłukanie, mycie kontaktowe dopasowane do materiału, płukanie czystą wodą, suszenie i kontrola efektu. Na każdym etapie usuwasz brud z procesu, zamiast mocniej dociskać go do kolejnej powierzchni. Nadrzędna kolekcja Koch-Chemie prowadzi do innych obszarów pielęgnacji samochodu i pozostałej oferty marki.

Green Star "Gs", Mehrzweckreiniger "Mzr" i Vorreiniger B "Vb" to wybrane punkty odniesienia dla różnych prac przy myciu. Każdy ma inne zadanie: Vb i Gs stosujesz w jasno określonym myciu wstępnym lub czyszczeniu specjalistycznym. Mzr nie trafia z automatu do wiadra do mycia lakieru.

Ta szeroka kategoria obejmuje środki do mycia, mycia wstępnego, dekontaminacji i instalacji myjących. Dlatego tekst pomaga ułożyć cały proces. Podlinkowane strony wyjaśniają poszczególne produkty, a podkategorie skupiają się na konkretnych zadaniach. Zawsze wybierasz według powierzchni, rodzaju brudu, temperatury, sposobu odprowadzania wody i aktualnej etykiety. Koch-Chemie Rapid Rinseless Wash "Rrw" daje inną możliwość przy lekko zabrudzonym aucie: rinseless, czyli mycie bez późniejszego spłukiwania, zgodnie z osobną instrukcją produktu.

• Najpierw luźne drobiny: Przy klasycznym myciu spłukujesz luźne cząstki, zanim rękawica lub inny materiał myjący dotknie lakieru. Do usuwania przywierającego brudu podczas mycia wstępnego Koch-Chemie podaje dla Vb rozcieńczenie od 1:30 do 1:50. Potem dokładnie spłukujesz powierzchnię pod wysokim ciśnieniem.
• Chemia dobrana do strefy: Green Star ma różne zakresy dozowania dla różnych zadań: na zewnątrz i przy silniku od 1:5 do 1:30, we wnętrzu i na tekstyliach od 1:10 do 1:20. Dobierz zakres do sprawdzonej powierzchni, zamiast używać wszędzie tego samego roztworu.
• Usunięcie brudu: Mzr stosujesz na odpowiednich powierzchniach we wnętrzu i w zastosowaniach specjalnych w rozcieńczeniu od 1:5 do 1:50, zależnie od zabrudzenia. Pozostałości zbierasz wilgotną ściereczką albo odkurzaczem do pracy na mokro i sucho. Tutaj kończysz czyszczenie inaczej niż przy spłukiwaniu karoserii.

Co widzimy na co dzień w Detailing1: Przy klasycznym myciu przed suszeniem sprawdź też lusterka, ramki tablic i klapkę wlewu paliwa pod kątem zatrzymanej wody. Otwórz dostępne klapki, zajrzyj w szczeliny i wypłucz pozostałości. Jeśli nadal wypływa stamtąd brudna woda, mycie nie jest skończone, niezależnie od tego, jak czyste wydają się duże panele lakieru.

Pięć kontroli wyznacza bezpieczny sposób mycia

Przed myciem auta sprawdź pięć rzeczy: temperaturę powierzchni, bezpośrednie słońce, widoczne wcześniejsze uszkodzenia, przejścia między materiałami i kontrolowany odpływ wody. Gorąca karoseria, odspojona krawędź lakieru lub nieznana matowa folia mogą od razu zmienić plan. Krótka kontrola na początku pozwala uniknąć później zmian, których przyczynę trudno ustalić.

Nie oceniaj brudu tylko jako mocnego albo lekkiego. Luźne drobiny mineralne, tłusty film drogowy, owady, zanieczyszczenia żelazne, smoła i resztki organiczne reagują inaczej. Zwykłe mycie może odsłonić zabrudzenia wymagające osobnego podejścia. Nie musi usuwać ich wszystkich jednym produktem.

Podziel auto na strefy: dach i górne partie szyb oraz lakieru, środkowe części boków, przód, mocno zabrudzone dolne partie i koła. Wnętrze, komora silnika i podłoga warsztatowa wymagają osobnych narzędzi i obiegu wody, nawet jeśli możesz użyć tego samego środka. Każda strefa dostaje własne ściereczki, materiały myjące lub szczotki.

Udokumentuj wcześniejsze uszkodzenia na zdjęciach. Odpryski, odklejone krawędzie folii, popękane uszczelki, matowe miejsca po naprawach i odsłonięte krawędzie lakieru mogą być po płukaniu bardziej widoczne. Zdjęcia pomagają odróżnić stan początkowy od reakcji na mycie.

Przy klasycznym myciu zaplanuj przepływ i odpływ wody, zanim nałożysz pianę. Wąż, myjka ciśnieniowa i narzędzia muszą być pod ręką. Nie rozprowadzaj środka wymagającego spłukania, jeśli nie możesz od razu dokładnie wypłukać powierzchni. Przepisy zakładowe i środowiskowe określają, dokąd może trafiać woda.

Zanotuj też istniejące zabezpieczenie. Coating, czyli powłoka ochronna, wosk lub nieznany środek pielęgnacyjny mogą zmieniać zwilżanie powierzchni. Dobór chemii wynika z zaleceń dotyczących pielęgnacji zabezpieczenia. Słabsze kropelkowanie nie oznacza automatycznie nieskuteczności produktu ani uszkodzenia lakieru. Stan ochrony sprawdzisz osobno po czyszczeniu.

Dopiero gdy te pięć punktów jest w porządku, wybierz pierwsze miejsce testowe. Musi to być ten sam materiał co na docelowej powierzchni. Testowany fragment powinien dać się w całości zwilżyć, wyczyścić, przy myciu klasycznym spłukać i ocenić na sucho. Próba na szybie nie potwierdza zgodności z lakierem, a próba na odpornym progu nie sprawdza matowej folii.

Vorreiniger B wymaga kontrolowanego czasu działania

Vorreiniger B jest alkaliczny, czyli działa zasadowo zamiast obojętnie, i pomaga odspoić przywierający brud przed myciem ręcznym. Koch-Chemie podaje szeroki zakres rozcieńczeń od 1:3 do 1:300, zależnie od zastosowania. To nie zachęta do mieszania na oko. Zakres pokazuje, że dozowanie zależy od zadania i procesu w instalacji myjącej.

Do mycia wstępnego Koch-Chemie podaje od 1:30 do 1:50, a do mycia wysokociśnieniowego na myjni samoobsługowej 1:300. To różne zastosowania. Dobierz dozowanie do swojego procesu i przestrzegaj przypisanego mu czasu działania producenta. Ustawienia z myjni automatycznej nie przechodzą bez sprawdzenia do ręcznego mycia wstępnego.

Nakładaj produkt na schłodzoną, sprawdzoną powierzchnię. Pokrywaj tylko taki fragment, który zdołasz dokładnie spłukać w kontrolowanym czasie. Bezpośrednie słońce i zasychanie są sygnałami do zatrzymania pracy. Lepiej działać sekcjami niż pokryć pianą całe duże auto bez pewności, że zdążysz je wypłukać.

Vb ma rozluźnić przywierający film przed kontaktem rękawicy z lakierem. Po zalecanym czasie dokładnie spłucz auto od góry do dołu i wypłucz szczeliny. Chodzi o to, żeby rozluźniony brud odpłynął z wodą, zanim dotkniesz powierzchni materiałem myjącym.

Przed drugim podejściem z pre-washem ponownie obejrzyj powierzchnię. Punktowe resztki smoły lub lotnej rdzy nie dowodzą, że stężenie Vb było za niskie. Takie zabrudzenia mogą wymagać oddzielnego środka. Dłuższe działanie lub mocniejsze stężenie zwiększyłoby tylko obciążenie niewłaściwą chemią.

Oznacz butelkę roboczą i system dozowania nazwą produktu, proporcją i datą. Przy stosowaniu w instalacji obowiązują kalibracja i aktualne ustawienia procesu. Nie poprawiaj nieznanej resztki roztworu przez dolewanie kolejnego produktu.

Podkategoria środki do mycia wstępnego Koch-Chemie porządkuje pozostałe produkty do pre-washu. Na tej stronie Vb pokazuje zasadę: określone dozowanie i czas, chłodne miejsce testowe, brak zasychania i pełne odprowadzenie pozostałości.

Green Star dobierasz do konkretnego czyszczenia alkalicznego

Green Star jest silnie skoncentrowanym środkiem uniwersalnym. Dozowanie zależy od zastosowania, od zewnętrznych powierzchni auta przez tekstylia po podłogę warsztatową. Koch-Chemie podaje od 1:5 do 1:30 do nadwozia i komory silnika, od 1:10 do 1:20 do wnętrza i tekstyliów oraz od 1:40 do 1:120 do podłóg warsztatowych i przemysłowych. To zakresy dla odrębnych zadań.

Przy myciu zewnętrznym Gs nie zastępuje automatycznie szamponu dopasowanego do materiału. Sięgasz po niego tam, gdzie alkaliczne czyszczenie ma uzasadnienie na sprawdzonej powierzchni. Może to być mocno zabrudzona strefa dopuszczona do takiej chemii albo osobne czyszczenie komory silnika. Zakres producenta i próba w mało widocznym miejscu pozostają obowiązkowe.

Green Star także działa alkalicznie. Zasadowa formuła pomaga usuwać brud i olej, które potem spłukujesz lub zbierasz. Liczy się więc nie tylko rodzaj zabrudzenia, lecz także zgodność z materiałem. Nie wynika z tego zgoda na każdy stop aluminium, matową powierzchnię czy uszkodzoną powłokę. Przydatność i tolerancję materiału sprawdzasz wcześniej.

Zalecenia rozróżniają też sposób usuwania pozostałości. Na zewnątrz i przy silniku dokładnie spłukujesz pod wysokim ciśnieniem, a we wnętrzu i na tekstyliach używasz wilgotnej ściereczki lub odkurzacza do pracy na mokro i sucho. To wpływa na wybór narzędzi. Nie przenoś dozowania do podłogi na karoserię.

Nie pozwól, by Gs zaschnął na gorącej powierzchni. Nałóż go zgodnie z zaleceniami, daj mu krótko zadziałać, w razie potrzeby pomóż odpowiednim narzędziem i dokładnie usuń. Szczególnie sprawdzaj pozostałości przy pionowych krawędziach i pod emblematami.

Gdy używasz Gs we wnętrzu lub na tekstyliach, zmienia się cały proces. Narzędzia, rozcieńczenie, zbieranie brudu i suszenie są inne niż na zewnątrz. Opryskiwacz używany w komorze silnika nie trafia później do wnętrza. Ten sam produkt nie sprawia, że dwie strefy są wymienne pod względem higieny czy materiałów.

Pieniące się pozostałości mogą wpływać na pracę urządzenia ekstrakcyjnego. Koch-Chemie wskazuje wtedy Koch-Chemie Koc-Entschäumer "Ken", czyli odpieniacz do urządzenia czyszczącego. To osobne zastosowanie, poza myciem lakieru. Pokazuje jednak, dlaczego środek uniwersalny trzeba zawsze oceniać w kontekście konkretnego sprzętu.

Mehrzweckreiniger nie trafia do wiadra z szamponem

Mehrzweckreiniger Mzr jest przeznaczony do tekstyliów i tworzyw odpornych na alkalia, czyli powierzchni tolerujących zasadowe środki. Po czyszczeniu zbierasz go z powierzchni. Koch-Chemie podaje rozcieńczenie od 1:5 do 1:50, zależnie od zabrudzenia. Ta lista materiałów wyjaśnia, dlaczego Mzr nie rozprowadzasz jak zwykłego szamponu po lakierze, szybach i uszczelkach.

Mzr pracuje w osobnej strefie. Nałóż go zgodnie z instrukcją, pozostaw na krótko i w razie potrzeby użyj szczotki lub ściereczki. Rozpuszczony brud zbierz wilgotną ściereczką albo odkurzaczem do pracy na mokro i sucho. Kończysz więc zebraniem zanieczyszczeń i suszeniem, a nie szybkim spłukaniem całej karoserii myjką ciśnieniową.

Odporność na alkalia trzeba potwierdzić. Nazwa Mehrzweck nie daje automatycznej zgody na delikatne tekstylia, powlekane dekory, wyświetlacze, każdy rodzaj skóry czy nieznane powierzchnie. Mały testowany fragment wysusz do końca. Na mokro zacieki i zmiany koloru mogą nie rzucać się w oczy.

Przy pielęgnacji całego auta ten podział ma sens. Gdy na zewnątrz trwa mycie wstępne i kontaktowe, nie używasz tej samej ściereczki we wnętrzu. Narzędzia do Mzr zostają przy swojej grupie materiałów. Dzięki temu nie przenosisz drobin drogowych do środka ani warstwy produktów do wnętrza na lakier podczas mycia.

Mehrzweckreiniger Mzr występuje między innymi w wariancie 1000 ml / 1 Liter oraz w opakowaniach o masie 11, 21 i 225 kilogramów. Wielkość nie zmienia zakresu rozcieńczeń ani ograniczeń materiałowych. Duże opakowania wymagają kontrolowanego pobierania, czytelnego oznaczenia i rzeczywiście potwierdzonego zużycia. Niższa cena za litr nie jest argumentem za zastosowaniem produktu.

Ten wybór pokazuje szeroki zakres mycia pojazdu. Obejmuje ono więcej niż lakier zewnętrzny, ale nie wszystko powinno trafiać do wspólnego wiadra. Mzr oznacza oddzielne czyszczenie wnętrza i powierzchni specjalnych. Vb i Gs są przykładami środków do mycia wstępnego oraz problematycznych stref na zewnątrz.

Po Mzr strefa musi być sucha, wolna od pozostałości i oceniona odpowiednio do materiału. Wilgotny fotel, piana w szwie czy film środka na powierzchni dotykowej oznaczają, że praca jeszcze się nie skończyła. Dopiero wtedy wyczyszczone narzędzia wracają do swojego osobnego miejsca przechowywania.

Mycie kontaktowe wymaga wcześniejszego ograniczenia ilości drobin

Przy klasycznym myciu dokładnie spłukujesz rozluźniony brud i pre-wash, zanim czysty materiał myjący dotknie lakieru i rozpocznie się mycie kontaktowe. W szczelinach, obudowach lusterek, ramkach tablic i przy dolnych krawędziach nie może zostawać skoncentrowana piana. Odpływająca woda ma być wyraźnie czystsza. Bez systemu pomiarowego nie podajemy ścisłego progu laboratoryjnego.

Dopiero teraz czysta rękawica lub inny materiał myjący dotyka lakieru. Myj od czystszych górnych partii do bardziej zabrudzonych dolnych stref. Regularnie sprawdzaj materiał i roztwór. Widoczne drobiny oznaczają płukanie lub wymianę, a nie dalszą pracę z większym dociskiem.

Proste ruchy pomagają kontrolować tor pracy. Krążenie rękawicą nie zwiększa działania chemii, za to przesuwa uwięzioną drobinę w większej liczbie kierunków. Przy krawędziach, emblematach i ostrych przejściach zmniejsz docisk.

Koła i opony mają własne narzędzia. Pył hamulcowy z wnętrza felgi nie może trafić do wiadra do lakieru ani do rękawicy. Także tutaj dobierasz środek do powierzchni felgi. Preparat bezkwasowy, alkaliczny lub kwaśny nie jest automatycznym kolejnym krokiem po Vb czy Gs.

Nie dopuść do wyschnięcia roztworu używanego przy myciu kontaktowym. Duże auta myj i płucz sekcjami. Jeśli cień nie obejmuje całej powierzchni, zmniejsz obszar pracy, zamiast przyspieszać kosztem kontroli.

Przy klasycznym myciu po kontakcie rękawicy dokładnie płuczesz auto czystą wodą. Prowadź strumień tak, by produkt i brud mogły wypłynąć ze szczelin. Klapka wlewu paliwa, klamki, spody lusterek, grill i uchwyty tablic to typowe miejsca zatrzymujące wodę.

Zaznacz szczególne plamy, które zostały po tym etapie, i oceń je później osobno. Smoły, lotnej rdzy czy osadu po wodzie nie usuwasz mocniejszym tarciem rękawicą. Dzięki temu zwykłe mycie pozostaje łagodne dla materiału, a osobna obróbka ma jasno określony cel.

Osiem kontroli ogranicza kapanie i pozostawiony film

Przy klasycznym myciu przed suszeniem sprawdź osiem miejsc pod kątem piany i zabrudzonej wody: krawędź dachu, lusterka, klamki, klapkę wlewu, emblematy, ramki tablic, progi i koła. Widoczna piana lub szara woda oznaczają dalsze płukanie. Szczególnie ukryte zagłębienia często oddają brud dopiero po otwarciu.

Materiał do suszenia ma być czysty i przeznaczony tylko do dopuszczonej powierzchni. Prowadź go bez zbędnego docisku. Jeśli ściereczka spadnie na ziemię albo zbierze brud z niewyczyszczonej krawędzi, wymień ją.

Usuń wodę ze szczelin w kontrolowany sposób i od razu ją zbierz. Sprężonego powietrza lub dmuchawy używaj tylko z odpowiednim sprzętem i zgodnie z zasadami zakładu. Strumień nie może przenosić chemii ani drobin do oczu, wnętrza auta lub na już suche fragmenty.

Obejrzyj suchy lakier pod różnymi kątami. Szukaj filmu po produkcie, zacieków, wcześniej istniejących uszkodzeń, które teraz widać, oraz resztek wymagających osobnego zabiegu. Połysk na mokro nie zastępuje kontroli finiszu.

Dopiero teraz oceń obecne zabezpieczenie. Nierówne kropelkowanie może oznaczać resztki produktu, brud albo rzeczywistą zmianę ochrony. Nie maskuj tego przypadkowym preparatem pielęgnacyjnym. Nowy etap zabezpieczenia wymaga własnego przygotowania powierzchni.

Czyść narzędzia osobno według stref: materiał do lakieru, akcesoria do kół, opryskiwacze Gs/Vb i narzędzia Mzr do wnętrza. Wyłącz z użycia butelki z nieczytelnymi oznaczeniami, uszkodzone uszczelki i zanieczyszczone ściereczki. Na roztworach zapisz datę i proporcje.

Zanotuj produkty, mieszanki, nietypowe miejsca i pozostałe prace specjalistyczne. Przy następnym myciu możesz wrócić do sprawdzonych kroków. Nie zakładaj jednak bez sprawdzenia, że wcześniej potwierdzona zgodność z materiałem dotyczy także innego auta.

Tak klasyczne mycie z płukaniem pozostaje kontrolowanym sposobem na mycie auta: sprawdzasz stan, chemicznie rozluźniasz brud, dokładnie płuczesz, dopuszczasz kontakt dopiero po zmniejszeniu ilości drobin, otwierasz miejsca zatrzymujące wodę i kontrolujesz suche auto w ośmiu obszarach.